fbpx Σαββατοκύριακο στην ορεινή Ναυπακτία | Print-Photos-Online.com - Photobook | Digital Album | Printing Photos

ΤΟ ΚΑΛΑΘΙ ΜΟΥ

Το καλάθι αγορών σας είναι άδειο.

Φωτογραφία

Σαββατοκύριακο στην ορεινή Ναυπακτία

Πάντα με γοήτευαν οι οδικές αποδράσεις. Αυτές που για να φτάσεις στον προορισμό σου πρέπει να οδηγήσεις. Δεν είναι τυχαίο άλλωστε το γεγονός ότι όλες μου οι οικονομίες καταθέτονται με ευλάβεια στον βωμό της αυτοκίνησης (για τις ανάγκες του δεύτερου κατά σειρά πάθους μου, την φωτογραφία, πληρώνω με δόσεις, έχω άκρες...).

Με το που μου πρότειναν λοιπόν για το Σαββατοκύριακο εκδρομή στην ορεινή Ναυπακτία με την διαβεβαίωση πως εγώ θα οδηγώ, δεν μπορούσα παρά να ενδώσω χωρίς κανέναν όρο. Συνοδηγοί στην «υπερειδική» ο Θοδωρής, η Σοφία και η Αμαλία.

Έχοντας πάρει άδεια από την διεύθυνση για αναχώρηση Παρασκευή μεσημέρι, γλίτωνα και από ένα μεγάλο πρόβλημα: τις νταλίκες στην εθνική οδό! Δεν είναι εντελώς παράλογο να αφήνουν τις νταλίκες ελεύθερες Παρασκευή βράδυ μετά τις εννιά, και αυτές να δημιουργούν ένα τεράστιο κομβόι και να μην μπορείς με τίποτα να προσπεράσεις?

Η διαδρομή είχε ήδη σχεδιαστεί. Αναχώρηση από τα γραφεία της εταιρίας, και μέσω Αττικής οδού καταλήγουμε στην εθνική οδό Αθηνών - Πατρών. Περνάμε διαδοχικά από Κακιά  Σκάλα, Κόρινθο, Ξυλόκαστρο, Ακράτα, Αίγιο και πριν την Πάτρα συναντάμε την ζεύξη Ρίου - Αντίρριου. Πάνω από την νέα γέφυρα και πλώρη για Ναύπακτο. Από εκεί ανηφορίζουμε στα βουνά με προορισμό την Κάτω Χώρα. Συνολικά 280 χιλιόμετρα εθνικού και επαρχιακού οδικού δικτύου.

Φορτώνουμε τις βαλίτσες μας, 2 μίνι τσάντες για τους άντρες, 2 τεράστιες βαλίτσες για τις κύριες (τι πρωτότυπο) και την κυνηγετική καραμπίνα του Θοδωρή (είπαμε τα πάθη δεν κρύβονται), ένας τελευταίος έλεγχος και είμαστε έτοιμοι.

16.00 Σαν καλός οδηγός ενημερώνω τους συνεπιβάτες για την ύπαρξη χαπιών δραμαμίνης στο ντουλαπάκι του αυτοκινήτου, φοράμε ζώνη και φύγαμε!

17.00 Πρώτη στάση στον ισθμό της Κορίνθου για καφέ. Πάλι δεν περνούσε κανένα καράβι για καμία καλή φωτογραφία.

18.15 Περνάμε πάνω από την γέφυρα Ρίου - Αντίρριου. Όσες φορές και αν περάσεις από την γέφυρα, έχει κάτι που σε ενθουσιάζει σαν την πρώτη φορά. Πραγματικά πολύ μεγάλο έργο. Έχει ήδη νυχτώσει και μια περίεργη ομίχλη δεν μας επιτρέπει να φωτογραφίσουμε την φωταγωγημένη γέφυρα.

18.30 Στάση στην Ναύπακτο για ξεμούδιασμα και ανεφοδιασμό. Δεν έχουμε ξαναπάει στην Κάτω Χώρα οπότε λαμβάνουμε τα μέτρα μας και αγοράζουμε αναψυκτικά, σνακ, περιοδικά και είδη καπνιστού. Το λιμάνι της Ναυπάκτου είναι καταπληκτικό. Τα τείχη από άλλες εποχές που το περικλείουν, σε συνδυασμό με τις όμορφες τράτες και τα ψαροκάικα προσφέρουν άφθονο θέμα για φωτογράφηση.

19.00 Παίρνουμε τον δρόμο για Γαλαξίδι - Ιτέα και 5 χιλιόμετρα έξω από την Ναύπακτο συναντάμε την διασταύρωση για την Ορεινή Ναυπακτία. Ταμπέλα για την Κάτω Χώρα δεν υπάρχει αλλά υπάρχει για την Ανω Χώρα που είναι το διπλανό χωριό. Η διαδρομή από εδώ και πέρα δυσκολεύει αισθητά καθώς ξεκινάει η ανάβαση στα βουνά. Καθώς ανηφορίζουμε συναντάμε τον Μόρνο ποταμό και περνάμε από όμορφα χωριά, τη Δάφνη, τη Λιμνίτσα, την Τερψιθέα, την Ελατού. 2 χιλιόμετρα πριν την Ανω Χώρα αντικρίζουμε την ταμπέλα για την Κάτω Χώρα. Από αυτό το σημείο μόνο 4 χιλιόμετρα μας χωρίζουν μέχρι το ξενοδοχείο.

20.30 "Επιτέλους φτάσαμε" αναφωνούν με ανακούφιση οι κοπέλες τις παρέας. Με τον Θοδωρή δεν θα λέγαμε όχι για καμιά ώρα δρόμο ακόμα, όντας μερακλωμένοι από τους ήχους του τοπικού ραδιοφωνικού σταθμού...

Με το που αντικρίζουμε το ξενοδοχείο ένα επιφώνημα θαυμασμού βγαίνει από τα χείλη μας. Το ξενοδοχείο Ξένιος, χτισμένο στα 890 μέτρα υψόμετρο, αποτελείται από ένα πέτρινο κοινόχρηστο χώρο περιτριγυρισμένο από 13 ξύλινα σπιτάκια. Ο περιβάλλων χώρος είναι πολύ προσεγμένος και η αισθητική είναι απόλυτα προσαρμοσμένη στο βουνίσιο τοπίο.

Αποβιβαζόμαστε από το αυτοκίνητο. Ένα  γλυκό αεράκι μας χαϊδεύει το πρόσωπο και το οξυγόνο του βουνού μας κάνει να αναρωτηθούμε τι εισπνέουμε καθημερινά στην Αθήνα.

Ξεφορτώνουμε τις βαλίτσες, ενημερώνουμε την reception για την άφιξη μας και γνωριζόμαστε με τον ιδιοκτήτη του ξενοδοχείου τον κ. Ανδρέα, έναν άνθρωπο που σε κερδίζει από την πρώτη στιγμή. Μας προσφέρει τσίπουρο για το καλωσόρισμα και μας ξεναγεί στους κοινόχρηστους χώρους του ξενοδοχείου. Εν συνέχεια κατευθυνόμαστε στο σπιτάκι μας που όπως μας ενημερώνει ο κ. Ανδρέας βρίσκεται δίπλα στα ζαρκάδια?!

Το σπιτάκι είναι καταπληκτικό! Κατασκευασμένο εξ ολοκλήρου από ξύλο, με κουζίνα και μπάνιο, με τζάκι, με αυτόνομη θέρμανση, κοιμίζει άνετα από 4 μέχρι 6 άτομα.  Βολευόμαστε μια χαρά, ανάβουμε το τζάκι και χαλαρώνουμε με ένα ποτό στο χέρι και κουβέντα.
Μετά από λίγο επιστρέφουμε στο κεντρικό κτίριο γιατί ήρθε η ώρα του φαγητού. Συγχρόνως παρατηρούμε την διακόσμηση του χώρου που είναι παραδοσιακή και εξιτάρει την ανάγκη για λήψη φωτογραφιών.

Το φαγητό είναι απολαυστικό. Τα πιάτα είναι μεγάλα και οι γεύσεις πραγματικά πολύ νόστιμες. Η ποικιλία είναι μεγάλη και το μενού περιλαμβάνει μαγειρευτά και φαγητά της ώρας. Όλα τα προϊόντα είναι των τοπικών παραγωγών και αυτό το αντιλαμβάνεσαι με την πρώτη μπουκιά. Η βραδιά ολοκληρώνεται με συζήτηση και πειράγματα.

Την επόμενη μέρα ανοίγω τα μάτια μου από κάποιους ήχους στην κουζίνα. Είναι 5 το πρωί και ο Θοδωρής φτιάχνει καφέ και ετοιμάζεται για κυνήγι. Το κρεβάτι μου όμως είναι πολύ βολικό και ζεστό για να το αφήσω τόσο νωρίς.

Κατά τις 10 ξυπνάω με έναν δίσκο πρωινού στο κρεβάτι μου. Αυτή είναι ζωή σκέφτομαι. Οι κοπέλες, αυτές μου έφεραν το πρωινό στο κρεβάτι, γελάνε και με βγάζουν φωτογραφίες λέγοντας πως με την βοήθεια του Photoshop θα βάλουν λεζάντα «στα όπα όπα σε είχα»! Το πρωινό είναι πολύ ωραίο και ο καφές όπως τον πίνω. Εν τω μεταξύ ο Θοδωρής έχει γυρίσει από το πρωινό καρτέρι και μας εξιστορεί τις περιπέτειες του.

Σε κάποια στιγμή το βλέμμα μου πέφτει στο παράθυρο. Η θεά είναι απίστευτη. Το προηγούμενο βράδυ όταν και φτάσαμε είχε ήδη νυχτώσει και δεν είχα ιδέα για την φυσική ομορφιά του τοπίου. Μπροστά στο σπίτι μας απλώνεται ένα καταπράσινο δάσος με κάθε λογής δέντρα. Στην πλαγιά του απέναντι βουνού βρίσκεται η Ανω Χώρα. Τα μόνα σημεία που δεν υπάρχει πράσινο είναι οι κορυφές των βουνών. Το μόνο που έλειπε από αυτό το τοπίο ήταν το χιόνι. Αριστερά από το σπίτι μας βρισκόταν και ο προστατευόμενος χώρος για τα ζώα του ξενοδοχείου. Πόνυ, ελάφια, ζαρκάδια, κατσίκια και παγόνια συνθέτουν έναν πολύ όμορφο μίνι ζωολογικό κήπο.

Ύστερα από παρότρυνση του κ. Ανδρέα αποφασίζουμε να πάμε για πεζοπορία στα μονοπάτια γύρω από το ξενοδοχείο. Πρόκειται για μια κυκλική διαδρομή μέσα στο δάσος, με μήκος περίπου 3 χιλιόμετρα. Φωτογραφικές μηχανές στο χέρι και ξεκινάμε. Η διαδρομή είναι βατή στα περισσότερα σημεία και η φυσική ομορφιά απείρου κάλους. Σε κάνει να ξεχνάς όλα προβλήματα που σε απασχολούν. Η πυκνή βλάστηση, τα ποταμάκια, η πανίδα συνθέτουν μια πανδαισία χρωμάτων. Συχνά συναντάμε πηγές που αναβλύζει καθαρό νερό. Που και που κάποιοι ήχοι από πατημασιές μας υποδηλώνουν πως δεν είμαστε οι μόνοι που απολαμβάνουμε την αγκαλιά της φύσης. Κάποιο εκκλησάκι παραπέρα συμπληρώνει το παζλ. Οι φωτογραφικές μηχανές έχουν πάρει φωτιά και τα κλικαρισματα διαδέχονται το ένα το άλλο.

Η βόλτα μας κράτησε 2 ώρες. Επιστροφή στο ξενοδοχείο για καφέ και ανταλλαγή εντυπώσεων. Μετά από λίγη ώρα χαλάρωσης επιβιβαζόμαστε στο αυτοκίνητο για εκδρομή στην Ανω Χώρα.

Ο κεντρικός δρόμος που χωρίζει το χωριό σε άνω και κάτω μαχαλά μοιάζει περισσότερο με σοκάκι και ας είναι διπλής κατεύθυνσης. Ευτυχώς που στην άκρη που χωριού υπάρχει μεγάλος χώρος στάθμευσης. Τα παραδοσιακά σπίτια είναι επί το πλείστον πέτρινα με κεραμίδια. Ένα παλιό λεωφορείο της δεκαετίας του ´60 και δίπλα κάποιες ρετρό φωτογραφίες μας γυρνάνε σε άλλες εποχές. Υπάρχουν αρκετές βρύσες με τρεχούμενο νερό, ένα παντοπωλείο ξεχασμένο στον χρόνο, δυο - τρεις ταβέρνες, μια καφετέρια που το βράδυ διατελεί και χρέη μπαρ...

Πέρα από τους τουρίστες τις περιοχής, ο μέσος όρος ηλικίας του χωριού θα πρέπει να είναι υψηλός. Δεν θα ήταν ριψοκίνδυνο να πω πως το χωριό είναι η χαρά του φωτογράφου που η θεματολογία που τον συναρπάζει είναι τα πορτρέτα ηλικιωμένων ανθρώπων. Οι μόνιμοι κάτοικοι του χωριού, αν και Σάββατο, ασχολούνται με τον κήπο τους, το σκούπισμα της αυλής, την φροντίδα των ζωντανών. Τα πάντα κυλούν με άλλους ρυθμούς, πολύ διαφορετικούς, ανθρώπινους, ασυνήθιστους για τους πολλούς που ζουν στην πόλη. Η γαλήνη είναι εμφανής στα πρόσωπα τους από τον τρόπο που σου μιλούν και σε κοιτούν.

Επιστρέφοντας σταματήσαμε στο ποτάμι που χωρίζει την πλαγιά που φιλοξενεί την Ανω Χώρα με αυτή της Κάτω Χώρας. Έχει πλέον σουρουπώσει και σε συνδυασμό με την υγρασία από τα νερά του ποταμού κάνει αρκετή ψύχρα. Η κοίτη του ποταμού καλύπτεται με βότσαλα και τα πλατάνια στις όχθες δημιουργούν ένα πανέμορφο θέαμα. Κάναμε μια βόλτα κατά μήκος του ποταμού και συναντήσαμε αρκετούς παραποτάμους και πλούσια βλάστηση. Κάθε που το νερό λίμναζε και δημιουργούσε μικρές λίμνες, έκαναν την εμφάνιση τους γυρίνοι και βατράχια.

Το βράδυ μας βρίσκει να τρώμε αρχοντικά, όλου του κόσμου τα καλά, με συνοδεία ντόπιου κρασιού στο ξενοδοχείο. Αργότερα καθίσαμε όλοι στο καθιστικό δίπλα στο τζάκι. Η κουβέντα με τον κ. Ανδρέα για την ιστορία του τόπου ήταν πολύ εποικοδομητική. Και μετά ´τα παιδία παίζει´ επιτραπέζια παιχνίδια.

Για το επόμενο πρωί είχαμε προγραμματίσει να επισκεφτούμε μια ψηλή κορυφή στα 1800 μέτρα. Σηκωθήκαμε νωρίς, περιποιηθήκαμε καταλλήλως τον πρωινό μπουφέ, ετοιμάσαμε τα πράγματα μας, ευχαριστήσαμε τον κ. Ανδρέα για τις υπηρεσίες που μας προσέφερε και ανηφορίσαμε οδικώς προς την κορυφή.

Μετά από μια ώρα αφήναμε το αυτοκίνητο και συνεχίζαμε με τα πόδια. Όσο ανεβαίναμε πιο κοντά στην κορυφή, το τοπίο σιγά σιγά μεταμορφωνόταν και εξέπεμπε μια αγρία ομορφιά. Στην κορυφή η αίσθηση ήταν απερίγραπτη. Με την ομίχλη να είναι απλωμένη παντού, έκλεινες τα μάτια και νόμιζες ότι μπορεί και να πετάξεις. Ένας αετός έκοβε βόλτες γύρω από την κορυφή αλλά ποτέ δεν πλησίασε σε κοντινή απόσταση για να αποθανατίσουμε την χάρη με την οποία πέταγε. Για μια στιγμή ο ουρανός καθάρισε και η ορατότητα έφτανε μέχρι την Πάτρα. Τρομερή αίσθηση να βλέπεις τα πάντα από ψηλά.

Πριν πάρουμε τον δρόμο της επιστροφής θελήσαμε να κάνουμε μια παράκαμψη και να επισκεφτούμε το φράγμα του Μόρνου. Τόσος θόρυβος είχε γίνει παλιότερα για αυτό το έργο. Οφείλω να ομολογήσω πως δεν ξετρελαθήκαμε κιόλας. Αυτό που αναρωτηθήκαμε όλοι είναι τι επιπτώσεις μπορεί να έχει αυτό το έργο στο οικοσύστημα της περιοχής...

Για την επιστροφή σκεφτήκαμε να επιλέξουμε διαφορετική διαδρομή. Θα παίρναμε τον δρόμο για Γαλαξίδι - Ιτέα και μετά μέσω Δεσφίνας, Δίστομου, Λιβαδειάς, Θήβας θα καταλήγαμε στην εθνική οδό Αθηνών - Λαμίας. Η διαδρομή είναι κατά 100 χιλιόμετρα μεγαλύτερη εν σύγκριση με αυτή που επιλέξαμε να έρθουμε, ενώ σε κανένα σημείο δεν υποχρεωθήκαμε να πληρώσουμε διόδια.

Η διαδρομή μέχρι την Ιτέα είναι παραθαλάσσια, και αυτό επιβεβαιώνει το γεγονός πως πιθανόν να ζούμε στην πιο όμορφη χώρα του κόσμου. Πριν από μια ώρα, και με λίγη τύχη θα παίζαμε με το χιόνι στα βουνά της Ναυπάκτου και τώρα απολαμβάνουμε τον ήλιο που παίζει με την θάλασσα.

Μια στάση στο γραφικό Γαλαξίδι είναι απαραίτητη. Η περιοχή δεν παρουσιάζει την τουριστική κίνηση του καλοκαιριού, παρόλα αυτά αρκετοί είναι οι ταξιδιώτες που επέλεξαν κάποιο από τα καφέ του λιμανιού για μια ανάπαυλα από την οδήγηση. Αλλωστε η θέα με τις ψαρόβαρκες είναι βγαλμένη από καρτ - ποστάλ, ή μάλλον το αντίθετο.

Από την Ιτέα και μέχρι το Δίστομο, όπου διασταυρωνόμαστε με τους εκδρομείς που έρχονται από Αράχοβα, η διαδρομή είναι πολύ ήσυχη με λίγες διελεύσεις οχημάτων. Σε συνδυασμό με το ανηφορικό του δρόμου, το καλό οδόστρωμα και το φιδίσιο σχήμα, είναι μια πρώτης τάξεως ευκαιρία για έγκριση μεγάλων ποσοτήτων αδρεναλίνης. Γι´ αυτό φροντίστε πρώτα να έχετε προμηθεύσει το υπόλοιπο πλήρωμα του «σκάφους» με τα σχετικά ηρεμιστικά.

Φτάνοντας στην Λιβαδειά αξίζει να παρακάμψει κανείς την περιφερειακή οδό και να περάσει από το κέντρο της πόλης και να δοκιμάσει το παραδοσιακό λιβαδιώτικο σουβλάκι.

Δυστυχώς η είσοδος μας στην εθνική οδό Αθηνών - Λαμίας μας επαναφέρει στην πραγματικότητα. Σε λιγότερο από μια ώρα θα βρισκόμαστε στην Αθήνα. Κάποιες εικόνες, οι πιο έντονες από αυτές που έζησα κατά την διάρκεια της διήμερης απόδρασης, περνάνε από μπροστά μου σαν κινηματογραφικό φιλμ. Κάποια στιγμή σκέφτομαι αν θα μπορούσα ποτέ να μείνω μόνιμα σε κάποιο ορεινό χωριό σαν αυτό που επισκέφτηκα, αλλά συλλαμβάνω τον εαυτό μου να μην μπορεί να δώσει μια σαφή απάντηση. Αν δεν είχα μεγαλώσει σε μια υλιστική κοινωνία που τα πάντα κινούνται βάση του χρήματος, που αυτό τελικά μας δημιουργεί και τα μεγαλύτερα προβλήματα, ίσως, ναι είμαι σίγουρος πως θα μπορούσα.

Στο σπίτι, αν βρω το κουράγιο μετά το μπάνιο, όχι λόγω σωματικής αλλά λόγω ψυχολογικής κούρασης, θα ανοίξω τον υπολογιστή μου για να περάσω τις φωτογραφίες που τραβήξαμε. Ή μάλλον ναι, αυτό θα κάνω και μετά θα τα γράψω και σε cd για να τα εκτυπώσω αύριο το πρωί στην εταιρία. Έτσι θα νοιώθω πιο κοντά σε αυτά που έζησα τις προηγούμενες δυο μέρες, ίσως με αυτό τον τρόπο να ξαναζώ τις στιγμές που περάσαμε μέχρι να ξανά - αποδράσω...

Προσθήκη νέου σχολίου

Filtered HTML

  • Διευθύνσεις ιστού και e-mail μετατρέπονται αυτόματα σε παραπομπές.
  • Επιτρεπόμενες ετικέτες HTML: <a> <em> <strong> <cite> <blockquote> <code> <ul> <ol> <li> <dl> <dt> <dd><pre> <img>
  • Αυτόματες αλλαγές γραμμών και παραγράφων.

Plain text

  • Δεν επιτρέπονται ετικέτες HTML.
  • Διευθύνσεις ιστού και e-mail μετατρέπονται αυτόματα σε παραπομπές.
  • Αυτόματες αλλαγές γραμμών και παραγράφων.

ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΑΡΘΡΑ

Print-Photos-Online.com - Newsletter #159

Για 24 ώρες ακόμα | -20% Σε όλες τις Κούπες | Σχεδίασε την Δική σου Τώρα!

Read more...

Φωτογραφίες για μνήματα

Φωτογραφίες για μνήματα - Εκτύπωση φωτογραφίας σε πορσελάνη

Read more...

Άλμπουμ φωτογραφιών

Άλμπουμ φωτογραφιών για όλα τα γούστα!

Read more...

Εκτύπωση φωτογραφίας

Εκτύπωση φωτογραφιών από το Print-Photos-Online.com

Read more...

Print-Photos-Online.com - Newsletter #158

Μόνο για λίγο | -20% Σε όλες τις Κούπες | Σχεδίασε την Δική σου Τώρα!

Read more...

Print-Photos-Online.com - Newsletter #157

Μόνο για 48 ώρες ακόμα | Έκπτωση 20% σε όλα τα Ψηφιακά Άλμπουμ | Πρόλαβε την προσφορά!

Read more...

ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΗΣΤΕ ΜΑΖΙ ΜΑΣ

  • www.print-photos-online.com
  • ΑΛΦΑ ΚΟΛΟΡ Α.Ε
          Ηρούς 29
          Κολωνός
          Αθήνα
          104 - 42
  • 210 - 7219413
  • info@print-photos-online.com
  • Ωράριο λειτουργίας
  • τηλεφωνικής υποστήριξης:
  • Από Δευτέρα έως Παρασκευή
  • Από τις 08:00 έως τις 18:00 

ΕΓΓΡΑΦΕΙΤΕ ΣΤΟ NEWSLETTER

ΒΡΕΙΤΕ ΜΑΣ ΣΤΟ ΧΑΡΤΗ